Onzeker ondernemerschap

Onzeker ondernemerschap

Leiderschap

Voor werknemers en werkzoekenden is er de nodige onzekerheid, daar schreef ik al eens over.

Voor ondernemers en zelfstandigen is er nog veel meer onzekerheid. Misschien dat ze daarom steeds vaker bij me aankloppen. Of het nu gaat om keuzes rond doelgroepen, producten, marketingsmix, de eigen ontwikkeling, de omgang met medewerkers en collega’s: alles is onzeker.

In mijn eigen bedrijf(je) is het al net zo. Zal ik een nieuw boek gaan schrijven? En waarover dan? Durf ik echt een tweede druk van Een 10 voor werkgeluk aan? Had ik niet beter marketingsonderzoek kunnen doen voordat ik een zenmeditatieschool in Rotterdam Zuid startte?

In mijn boek schrijf ik: “Als de afloop onbekend is, hoe kunnen we dan toch geluk ervaren? Misschien is de vraag wel andersom: zouden we wel gelukkig kunnen zijn als we precies wisten hoe alles zou gaan lopen? Als we het script van onze eigen Truman-show precies kenden? Als kind wilden we dat papa of mama iedere keer hetzelfde verhaal voorlas, dat we na verloop van tijd uit ons hoofd kenden. Maar is volwassen worden misschien: leren genieten van de onvoor­spelbaarheid van het leven?”

Hoe doe je dat dan: leren geniet van de onvoorspelbaarheid? Voor mezelf focus ik op het nu:

  • Welke acties wil ik nu doe, gezien de informatie die ik nu heb?
  • De acties waarvoor ik kies, doe ik met al mijn aandacht. Alle aandacht voor de ander, voor de handeling, voor mezelf.

Zo schrijf ik nu deze blog op verzoek van Patty van Kerckhoven, van de Training Factory die me heeft gevraagd voor een Factorysessie Leiderschap en werkgeluk 21 september in Zeeuws-Vlaanderen. Het is onvoorspelbaar hoeveel deelnemers er komen en onvoorspelbaar wat hun vragen zullen zijn. Of deze blog bijdraagt aan een het verminderen van die onzekerheid (of juist niet!) is onvoorspelbaar.

Vergelijk het met de natuur. Lopend door het bos zie ik eindeloze bergen beukennootjes waarvan er slechts enkele wortel schieten. Nog minder daarvan zullen uitgroeien tot grote beuken. Alle andere nootjes vormen weer humus voor de boom, of voer voor eekhoorntjes.

Als mens, als ondernemer, kan ik hooguit kiezen waar ik mijn beukennootjes heen plant. De juiste grond kiezen, water geven, aandacht. Genieten van de actie zelf, zodat deze mij zelf voedt. Soms groeit “mijn plantje” direct als kool. Soms duurt het drie jaar voordat iemand belt: “Eh, ik zou graag eens met je praten.”

Wil je meer weten over werkgeluk en leiderschap? Meld je aan voor de Factorysessie Leiderschap en werkgeluk .

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Vakantie- en werkgeluk

Vakantie- en werkgeluk
vakantiepiekerenWorkshop 13 juli

De vakantie komt er aan. Ga je aan het strand of in de bergen piekeren over je werk? Of reken je deze week af met de spoken die je werkgeluk vergallen?

Dat kan in de intensieve workshop werkgeluk:

  • Donderdag 13 juli van 5 tot 8 ’s avonds, met inloop vanaf half 5
  • Iedereen komt met een eigen werkgelukvraag
  • Met een korte huiswerkopdracht vooraf
  • Inhoud: de 4 stappen naar werkgeluk.
  • Vorm: speels, zelf aan de slag, 1 op 1 uitwisselen, plenair
  • Ook inclusief de bus met ikken
  • Max 8 deelnemers, open inschrijving
  • In Rotterdam.
  • Bijdrage die voor ons beide goede voelt, bijvoorbeeld € 95 incl. BTW
  • Inclusief maaltijdsalade.

Interesse? Bel 06 2277 0681, of mail hannekedijkman@newoptions.nl

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Met mijn perfectionistische ik/ pleaser /eigenwijze ik / onzeker ik in gesprek? Alsjeblieft niet!

IMAG0954Met mijn perfectionistische ik/ pleaser /eigenwijze ik / onzeker ik in gesprek? Alsjeblieft niet!

In mijn boek Een 10 voor werkgeluk in vier stappen beschrijf ik een oefening met een bus. De oefening is om te ontdekken welke ikken er allemaal in jouw bus zitten, zodat je meer keuzevrijheid hebt in denken, voelen en gedrag. Zie ook mijn vorige blog.
Vaak komen dan ikken aan het licht zoals:
– de perfectionistische ik, die maakt dat je (veel te) lang aan een opdracht/product werkt, teveel overwerkt en de nodige irritaties oproept.
– de pleaser, die zich richt op het geluk van anderen (en al dingen voor hen doet nog voordat ze beseften dat ze dat wilden).
– de eigenwijze ik, die alles op zijn/haar eigen manier wil doen (ook als een ander het wiel allang heeft uitgevonden),
– de onzekere ik, die (continu) twijfelt of jij wel op het goede spoor bent, de juiste keuzes maakt (en het liefst nooit keuzes maakt, want niets is immers zeker). Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Bus met ikken richting werkgeluk

Wie ben ik? Vandaag en in de toekomst?

bus aspectenIn mijn boek Een 10 voor werkgeluk in vier stappen beschrijf ik een oefening met een bus.

Stel je voor dat je een bus vol met ikken bent. Eén ik zit achter het stuur. Nu, op dit moment, is dat de ik die leest. Misschien zit de nieuwsgierige ik er vlak naast, of de sceptische ik. Wat heeft ze nu weer verzonnen? Ik nodig je graag uit om op een vel papier een grote bus te tekenen. Pak een stapeltje post-its en noteer één ik per post-it. Plak de post-its in de bus. Zit je energieke ik voorin of achterin? Je ambitieuse ik aan het stuur of in de kofferbak? Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Challenge Gedoemanagement versus werkgeluk wordt hard werken?

challengeChallenge Gedoemanagement vs Werkgeluk: hard werken?

Op uitnodiging van Huis der zotheid gaan twee Rotterdamse schrijvers op vrijdagavond 31 maart met elkaar een uitdaging aan: wie kan het beste lastige werkvragen van het publiek beantwoorden?

Frank Schurink, auteur van Gedoemanagement laat weten er vertrouwen in te hebben: “Gedoe is pas gedoe als jij er gedoe van maakt. Dus zo’n uitdaging vind ik echt geen gedoe hoor.”

Op haar beurt ziet Hanneke Dijkman, auteur van Een 10 voor werkgeluk in vier stappen de challenge als een spel: “Daar steek ik vast wel weer wat van op! En zo niet dan is het toch altijd genieten van dit oer-Rotterdamse café, vol boeken én ook nog aan het Haringvliet waar ik een groot deel van mijn studententijd heb doorgebracht.”

Erik van Loon, uitbater van Huis der Zotheid, nodigt iedereen uit om de auteurs met hun moeilijkste werkvragen te bestoken. “Wat doe je met een lastige leidinggevende bijvoorbeeld, of als collega’s niet doen wat ze beloven te doen. Of wat als je keihard werkt en daar maar weinig beloning voor krijgt?” Voor degene die het Frank en Hanneke de lastigste vraag voorlegt heeft Erik goed nieuws: “Die krijgen door mij de boeken Gedoemanagement en Een 10 voor werkgeluk uitgereikt, gesigneerd door de auteurs.”

Gedoe-goeroe Frank Schurink geeft op deze vrijdagavond op zijn humoristische wijze uitleg over Gedoe, zodat ook de aanwezigen voortaan opgelucht kunnen lachen om gedoe op hun werk. “Stop met je ertegen te verzetten!” is Franks advies. Hoe, dat legt hij uit aan de hand van een rood en groen brein en roze olifanten. “Het moet ook niet te ingewikkeld worden op de vrijdagavond toch?

theekomHanneke Dijkman legt haar vier stappen naar werkgeluk uit. “Mensen denken vaak dat ze van alles nodig hebben voor werkgeluk. Dat is dus niet zo.”  Ze zal in gaan op de les uit lege en volle theekopjes, de voordelen van twijfelen en hoe je blij kunt zijn met een rood hoofd. ”

 

Vrijdag 31 maart 2017 van 19 tot 21 uur. Gratis.

Huis der Zotheid, Haringvliet 401, Rotterdam. Aanmelden is niet nodig.

Meer info: Hanneke Dijkman of Frank Schurink.

Vooraf uw vraag inzenden wordt zeer gewaardeerd, doe dat op Linkedin. De auteurs verwelkomen elke realistische en ook elke zeer hypothetische vraag.

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

10 keer gratis (werk) geluk

rode tas met boekje10 keer gratis (werk) geluk

December was voor mij echt een topmaand. De adrenaline van een pallet vol boeken op de stoep, het plezier van het samen inpakken, de bestellingen die binnen blijven komen, het deed en doet me heel erg goed.
Die kick maakte dat ik januari begon met ‘balletjes opgooien’. Zes ideeën zette ik op een rij en eigenlijk is ieder idee al weer een stukje verder. Twee hiervan presenteer ik graag vandaag aan jou: Zen op Zuid en 10 lessen werkgeluk.

Over de vier andere ideeën ben ik ‘backstage’ aan het overleggen! Wat ik wel kan verklappen in een paar kernwoorden: samenwerking, organisaties, langere termijn. Ben je nieuwsgierig: bel of mail me.

Hier zijn ze, de 10 keer gratis (werk)geluk: Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Errata

pallet-boeken-op-straatErrata, een les in “plezier hebben in fouten maken”

Download hier de correcte index

Vrijdag kwamen de boeken binnen. Een man belde aan, de pallet stond al op de stoep. Plastic eraf, doos open, ja, daar waren de boekjes! Wat waren ze mooi. De kleur groen was nog spankelder dan ik had verwacht. De cover lekker stevig, het papier voelde zacht en dik. De foto’s helder. Het rook zelfs lekker!

Zaterdag begon het werkgeluk weekend en enthousiast gaf ik iedereen een boekje. Als start las boekophubik het stukje voor over de hobbelige weg. Het sloeg aan. Wat fijn, zo’n boekje erbij, wat handig.

Zondag zocht ik naar het stukje over kaizen, even de index checken. He, pagina 125, dat klopt niet. Verder kijken: he, de hele index klopt nee. Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Sinterklaas en de kunst van nog 10 nachtjes slapen

sint10voorwerkgelukNog 10 nachtjes slapen

Als kind telde ik de nachtjes tot Sinterklaas. Nu wacht ik met spanning op de komst van mijn boek. Ze worden gedrukt, ze komen naar Rotterdam.

Ik heb het afgelopen jaar geleerd om me te richten op mijn eigen acties, me niet (nou ja minder) te hechten aan de uitkomsten. Dus gewoon die blogs schrijven, ook al weet ik niet of ze gelezen worden en of mensen gaan reageren. Dat boek schrijven, met veel goede raad van anderen én mijn eigen stijl er in kiezen.

Toch blijf ik een beetje spanning voelen: hoe zullen de reacties zijn? Het voelt een beetje zoals een surprise met Sinterklaas maken. Hoe zal de reactie van de ander zijn? Gelach om het gedicht, blijdschap bij het zien van het cadeau?

Wat goed voelt: er zijn er al meer dan 400 besteld

Het inkijkexemplaar boeit blijkbaar: Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Na 2 maanden stilte: werkgeluk boek

brood1Na 2 maanden werkgeluk stilte: gist, brood en boek

Anderhalf jaar geleden was ik voor het eerst bij de Bakkerswerkplaats. Mijn boek kon toen wel wat gist gebruiken… Toen ik vorige week weer bij de Bakkerswerkplaats was, was ik aangenaam verrast. De kleine oven was vervangen door een veel grotere en meer mensen waren er, met zeker niet minder plezier, aan het werk.

Ondertussen heeft ook mijn boek een nieuwe vorm gekregen: het is nu drukklaar. Ik verwacht nog dit jaar de geur van de verse inkt te ruiken. Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone

Werkgeluk achter de geraniums? (deel 2)

Werkgeluk achter de geraniums? (deel 2)pa en ma bij vijver

In mijn vorige blog vertelde ik hoe mijn ouders met heel hard werken hun bedrijf opstartten en ik na tien jaar, op mijn twintigste, geen zin meer had om ze te helpen. Ik ging op zoek naar ander werk, meer werkgeluk.elders. Hoe liep het verder?

Mijn vader (cursief): “We hebben precies de tijd mee gehad. Na tien jaar dachten we: ‘We hebben nog niks aan ons pensioen gedaan’. We kochten toen onze eerste koopsompolis.” Toen ik 50 werd hebben we uit laten rekenen of het rendabel was om de kas te vervangen. Daar kwam uit dat het niet loonde. Dat was best een klap. Dan ben je op zijn retour. Toen draaiden we Mozart om in slaap te vallen. Toen zei je moeder: ‘Als jij 60 wordt stoppen we, dan gooien we de kassen plat en leggen we een tuin aan.” Lees verder

Vond je dit waardevol? Delen is vermenigvuldigen!
Share on LinkedInShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone